jólin og trúin

Við fórum í íslenska messu og á íslenskt jólaball í gær. Það var eiginlega skammarlega fáir mættir í messuna miðað við síðustu tvö árin. En það var notalegt, mér finnst alltaf notalegt að koma í kirkju, en fer þó bara í þessa einu íslensku messu á ári, jú og svo auðvitað hef ég rekið nefið inní Guðs hús til að skíra börnin mín og sjá frumburðinn staðfesta sína skírn.

Á unglingsárunum fór ég næstum í sálarflækju því ég vissi ekki hvort ég væri trúandi eða ekki og fannst ég ekki eiga rétt á að stíga inní kirkju í þessari vantrú minni. Ég var í æskulýðsfélagi og mætti því í kirkju einu sinni í viku. Samhliða eða kannski bara flækt inní þessar vangaveltur mínar var trú mín á að allt þyrfti að vera hægt að sanna. Einn liður í því er að vera ekki hjátrúarfull, svo ég losaði mig við alla hjátrú og er löngu hætt að berja í tré og segja 7-9-13.

Ég hef valið mér túlkun á trúnni og er ég ekki viss um að kristin prestur myndi samþykkja mig inní kristinna trú eftir að heyra hana. En mín túlkun lifir ágætlega í samræmi við skoðun mína að hluti þarf að sanna. Hún er þó ekki skotheld og sumt læt ég vera með að reyna að útskýra fyrir mér né öðrum.

Eftir þessar vangaveltur kveð ég ykkur í bili. Ég er farin að læra fyrir próf, nei læra fyrir mig.

Gleðileg jól kæri lesandi

Þá fer hin árlega jólahátið bráðum að ganga í garð.

í um það bil mánuð undirbúum við þessa hátíð sem yfirleitt varir í nokkra daga. Með sameiginlegum táknum eins og jólaseríum, skrauti í nokkuð formföstu útliti ( rautt, glimmer, kúlur, jólasveinar og stjörnur) og tónlist, byggjum við upp stemningu sem við (næstum) öll tökum þátt í. Hvað jólin svo fjalla um í smáatriðum er misjafnt frá fjölskyldu til fjölskyldu.

Sumir þrífa gardínur, veggi, skápa að innanverðu, baka 6 tegundir af smákökum, kaupa húsgögn, nýtt á rúmin, ný föt og náttföt. Aðrir slökkva ljósin, kveikja á rauðum kertum og baka eina tegund með börnunum. Sumir gera mikið úr jólunum, sumir varla neitt en flestir gera eitthvað.

Áður fyrr svaf ég ekki vel á jólunum ef ég vissi af skítugri hnífaparaskúffu eða róti í fataskápnum. Ég stressaði ótrúlega mikið fyrir jólin og allt átti að vera fullkomið. Með árunum, og börnunum hef ég minnkað þetta mikið. Ég held mig við eina tegund af smákökum og hreint á rúmin en ég er hætt að strauja af rúmunum og ég tek sko ekki lengur til í skápunum. ( nema virkilega sé þörf á til að geta lokað honum!!) Ég vil auðvitað hafa allt fínt og hreint í kringum mig, en jólin verða notaleg og góð þrátt fyrir að rifsberjagelið sé af annarri tegund en "den gamle fabrik" og það liggji þvottur í eina vél í óhreinatauinu.

Ég vona að þið njótið öll jólanna, hvert á ykkar máta.

Þetta er Hrund sem talar í jólagírnum.

Litlir Íslendingar í litlum bæ

Í gær var íslenskubarnaleikfimi. Alveg hreint frábært framtak. Í klukkutíma fá íslensk Syðri Borgarbörn að sprella og reyna á hæfni sína og krafta í leikfimistækjum í leikfimisal í bænum. (anda núna). Amk einn pabbinn mætir snemma til að búa til spennandi "hindrunarbraut" og svo hjálpumst við foreldranir að sem á staðnum eru með að klára brautina og ganga svo frá. Á milli frátektar og tiltektar leika börnin sér svo og foreldranir ýmist eru með eða leyfa þeim að spreyta sig svolítið sjálf.

Dætur mínar elska þetta! þær fá alveg hreint heilmikið út úr þessu. Þær hreyfa sig mikið og koma heitar og sveittar heim. Þær finna hvar takmörk þeirra liggja og hvað það er kúl að geta farið í kollhnís í loftinu eins og Ásbjörn. Þær tala við og kynnast öðrum börnum sem eiga móðurmálið og menningararfinn sameiginlegan með þeim, þar með auka þau íslenska orðaforðann sem annars einskorðast svolítið við heimilið. Þær finna að þrátt fyrir að eiga ekki ömmu og afa til að taka með á ömmu og afadaga í skólanum, að þá tilheyra þær samt hóp í samfélaginu(anda aftur). Þær geta báðar verið með, þrátt fyrir tæp þriggja ára mismun á þeim.

Í gær var bryddað upp á þeirri nýjung að fara í Hókí Pókí í lokin. það var bara punkturinn yfir i-ið. Þær söngluðu hókí pókí fram að kvöldverðarborði. Það var komið með þá tillögu að fara alltaf í einhvern smá leik í lokin. Styð ég þá hugmynd heilshugar. Það er bara frábært ef börnin fá að kynnast þeim leikjum sem ég lék mér í sem barn. Eins og Hollin Skollin, Stopp, Í grænni Lautu, Inn og Út um Gluggann, Á Snældu skaltu stinga þig og allir þessir fjölmörgu leikir sem maður kunni.

Íslendingafélagið býður upp á þetta, félagsmönnum algjörlega að kostnaðarlausu.
Þó minna hafi verið um að vera í félaginu og þá kannski bara mest á heimasíðu félagsins undanfarið ár, er samt enn full gott í gangi og vil ég bara þakka fyrir það! Takk fyrir að það skuli vera einhver sem nennir að skipuleggja jólatréshöggvun( sem ég reyndar komst því miður ekki með í), takk fyrir 1. des kaffið, takk fyrir haustfagnaðinn og öskudaginn og páskabingóið, körfuboltann og og og...(ekki svo að skilja að ég hafi nýtt eða getað nýtt mér allt sem í boði hefur verið). Næst verður svo jólamessan með tilheyrandi alvöru íslensku jólaballi, svo Þorrablótið í lok janúar og svo framveigis.

Kæra Íslendingafélag og aðrir Íslendingar í Sønderborg, ég þakka fyrir mig á árinu sem er að líða og hlakka til að eyða því næsta með ykkur líka ;)

Þetta er Hrund sem talar frá hjartanu í köldu skólastofunni í fína bænum sínum á Suður Jótlandi.

Teflon

Ég er að vinna í því þessa dagana að láta vaxa á mig teflon húð! það er ekki lítið sem ég get æst mig yfir smáhlutum. látið þá eyðileggja fyrir mér heilu dagana alveg hreint. Blóðþrýstingurinn rauk all verulega upp í dag þegar ég komst að því að búið væri að gereyðileggja hjólið hennar Ísabellu þar sem það hefur staðið fyrir utan skóladagheimilið í fáeina daga.

Við þurfum að fara að kaupa gott hjól handa Alexöndru því hennar var rústað á sama hátt í vor þegar hún var niðrá strönd.Hún er nýfarin að meiga hjóla og í samráði við iðjuþjálfann(er fysioterapeut annars ekki iðjuþjálfi???) er hjólreiðar góð leið til að styrkja hana eftir "letilíf" síðastliðna hálfa árið.

Nú þurfum við að kaupa tvö hjól! ætli við gætum ekki fengið magnafslátt?? Nú en það er kannski ekki aðal orsök blóðþrýstingsins, heldur það að eigur fólks skulu ekki látnar í friði. Að ég skuli ekki geta sent börnin mín í skólann á nýju hjólunum sínum því þau verða bara skemmd! þarf að fara að nota skattapeninginn í vaktaðar hjólageymslur við skóla bæjarins?þarf þá ekki bara að loka niður skóladagheimilum og gefa börnunum lykla um hálsinn, til að hafa efni á að vakta hjólageymslurnar.

Nei auðvitað gengur það ekkert, við foreldrar verðum bara að bæta þessum lið inní budgettið sem eðlilegum kostnaðarlið við skólagöngu barna okkar. Nú eða bætt á mengunina, aukið traffíkina og keyrt börnin í skólann. úff hvað teflonhúð hefði verið góð í dag.

Teflon húð já, kemur að notum við fleiri tilefni. Að taka inná mig er einkennisorð mín. Mér tókst þó ágætlega að mynda teflon gegn bekkjarfélaga í voða súru skKapi. Teflonið virkar ekki á heimavelli.Ef einhver er í vondu skapi á bænum, smitast ég auðveldlega.

Um daginn tók ég hluti inná mig sem komu mér svo á óvart og það hafði slæm áhrif á mig lengi á eftir og er í raun ekki orðið alveg gott. þá var nú gott að eiga Steina að og aðra.Eftir það fór ég að reyna að smyrja mig með þessu frábæra non sticky efni,en ég á langt í land...

Annars er Stekkjarstaur stinnur eins og staur á leið til byggða og þegar hann er búin að gefa börnunum á Íslandi í skóginn mun hann nota töfrasleðann sinn með töfrasjónaukann í vasanum og gjafir í strigapoka á bakinu, og setja í skóginn hjá íslensku börnunum í vor fögru borg í Danaveldi.

Fróðleikur af vísindavefnum:

Íslensku jólasveinarnir eiga sér rætur í íslenskum þjóðsögum og eru því af allt öðrum uppruna en Santa Claus. Þeirra var fyrst getið í Grýlukvæði frá 17. öld sem eignað er séra Stefáni Ólafssyni í Vallanesi. Þar eru þeir sagðir börn Grýlu og Leppalúða:

Börnin eiga þau bæði saman

brjósthörð og þrá.

Af þeim eru jólasveinar

börn þekkja þá.

Af þeim eru jólasveinar

jötnar á hæð.

Öll er þessi illskuþjóðin

ungbörnum skæð.

Kjósum Teflon!

Lífið er yndislegt ég skrifa það sem ég vil

Hvað það er dásamlegt að það skuli vera komin föstudagur! alveg hreint yndislegt. Já yndislegt. Mér finnst indælt að vera í skólanum en indælla að vera heima. það er yndislegt að vera að mennta sig en yndislegra að eiga fjölskyldu. Hvað! sagðiru að ég væri nú farin að bulla enn einu sinni!! nei ekki aldeilis, ég er bara að æfa mig að skrifa rétt orðið yndislegt og indælt.... ég get bara ekki skilið af hverju það er ypsilon í einu en ekki hinu orðinu, var í vafa svo ég fékk eina góða frænku til að fletta því upp í orðabókinni sinni og svona á þetta að vera

yndislegt

indælt

Ég er alveg sannfærð um að Helga minn íslensku expert, geti sagt mér af hverju þessu er svona háttað. Ég var vön titlinum "íslenskufræðingurinn" og sögðu vinkonurnar heima að ég yrði íslenskufræðingur þegar ég yrði stór. En 11 ára búseta í öðru tungumálaumhverfi er farin að setja sín spor á tilfinningu mína fyrir móðurmálinu. Kannski gerist ég bara dönskufræðingur. Dejligt i skolen, dejligt derhjemme, vidunderligt at gå i skole, endnu mere vidunderligt at have en familie....

Ísabella spurði um daginn: " mamma hvaða dagur er í dag?"

ég svaraði sannleikanum samkvæmt: " það er þriðjudagur"

Ísabella: " nei mamma það er fjórðudagur...."

(Fjórði des var á þriðjudegi og þar sem hún hafði opnað dagatalið um morguninn vissi hún sko að það var ekki þriðjudagur heldur fjórðudagur þann daginn...)

Aðventusund með gulrótarköku

Fyrsti sunnudagur í aðventu, hjá mér eins og öðrum. Aðventan byrjar vel hjá mér. Búin að kaupa í krans, bara eftir að skella honum saman. Aðventukertið fékk ég ekki að sleppa undan þar sem Alexandra jólabarn var EKKI á því að minnka jólastemninguna að einu eða neinu leyti.
1. Des kaffi hjá Íslendingafélaginu á eftir og ég er með gulrótarkökur í ofninum. Eina fyrir kaffið á eftir, eina fyrir bekkinn minn á morgun.
Eldsemma á sunnudagsmorgun ( í morgun sko) skelltum við familían okkur í SUND, ( náttúrulega ekki unglingurinn, það var enn nótt fyrir henni!!!). Jeminn hvað það var gott! Við hjónaleysin syntum meira að segja og ég get svo svarið að ég er sko komin úr ALLRI þjálfun! ég var vön að synda 1 km þegar ég fór í sund, ég var nú hætt komin eftir 325 metra sund, farin að kyngja klórvatninu og gruna sundvörðin um að vera farna að rífa sig úr fötunum til að vera tilbúin að stökkva út í og bjarga mér. Ég ákvað því að stoppa eftir 400 metra, fannst það synd fyrir hana að þurfa að bleyta sig. Þetta verður ekki síðasta sundferðin og sei sei nei, ég SKAL komast uppí kílómeterinn án þess að vekja upp óróa hjá sundverðinum ( nema hann sé sætur og stæltur, þá reyni ég við 2 kílómetrana)
Þetta er Hrund sem skrifar úr jólastemningunni í koti sínu, staðráðin í að njóta jólamánaðarins "fuld ud".
Hyg jer ( eða huggið ykkur...)