Atvinnulaus

Thats me!
Nú en það er ekki hægt annað en að gera gott úr hlutunum. Svo ég skelli mér í líkamsrækt á morgnanna nokkrum sinnum í viku, les og sinni heimilisstörfum, sæki um vinnur, reyni að passa háttatímann og láta sóun á tíma ekki ná yfirhöndinni.
Það kom mér verulega á óvart þegar ég var búin með skólann, hvernig "blaðran" sprakk. Ég átti von á að vera full orku í Desember, að leyta að vinnu, að undibúa jólin, að njóta þess að vera búin og njóta þeirra daga sem ég væri í "fríi" þar til ég fengi vinnu. En ég var bara flöt eins og pönnukaka, loftlaus eins og sprungin blaðra og hvorki bakaði fyrir jólin né skrifaði jólakort.
Eftir fund hjá fagfélaginu leið mér mun betur og blaðran reyndist ekki sprungin og loftið er farið að fylla hana smátt og smátt. Vá þvílíkar myndlíkingar...
Það er líka gott að spjalla um hlutina og tvær vinkonur sem hafa verið í sömu aðstöðu, höfðu sömu sögu að segja, vá það var þvílíkur léttir! þetta var semsagt ekki bara ég sem var að fara niðrí svarta holu þegar allt átti að vera svo gott, þetta er bara eðlilegt eins og ein vinkonan sagði; maður er búin að stefna að ákveðnu markmiði, að ljúka námi, svo stíft í svo langan tíma, síðan þegar því markmiði er náð, hvað þá? hvað tekur við?
En nú er allt á uppleið enda hækkandi sól, dagurinn að lengjast og "vintergæk" farin að spretta upp í garðinum eins og hann geti ekki beðið með að fylla hjörtu fólks með von um að vorið komi á ný.

Þá kom að því að ég hafði eitthvað að segja.
Verið sæl að sinni