Lífið er yndislegt ég skrifa það sem ég vil

Hvað það er dásamlegt að það skuli vera komin föstudagur! alveg hreint yndislegt. Já yndislegt. Mér finnst indælt að vera í skólanum en indælla að vera heima. það er yndislegt að vera að mennta sig en yndislegra að eiga fjölskyldu. Hvað! sagðiru að ég væri nú farin að bulla enn einu sinni!! nei ekki aldeilis, ég er bara að æfa mig að skrifa rétt orðið yndislegt og indælt.... ég get bara ekki skilið af hverju það er ypsilon í einu en ekki hinu orðinu, var í vafa svo ég fékk eina góða frænku til að fletta því upp í orðabókinni sinni og svona á þetta að vera

yndislegt

indælt

Ég er alveg sannfærð um að Helga minn íslensku expert, geti sagt mér af hverju þessu er svona háttað. Ég var vön titlinum "íslenskufræðingurinn" og sögðu vinkonurnar heima að ég yrði íslenskufræðingur þegar ég yrði stór. En 11 ára búseta í öðru tungumálaumhverfi er farin að setja sín spor á tilfinningu mína fyrir móðurmálinu. Kannski gerist ég bara dönskufræðingur. Dejligt i skolen, dejligt derhjemme, vidunderligt at gå i skole, endnu mere vidunderligt at have en familie....

Ísabella spurði um daginn: " mamma hvaða dagur er í dag?"

ég svaraði sannleikanum samkvæmt: " það er þriðjudagur"

Ísabella: " nei mamma það er fjórðudagur...."

(Fjórði des var á þriðjudegi og þar sem hún hafði opnað dagatalið um morguninn vissi hún sko að það var ekki þriðjudagur heldur fjórðudagur þann daginn...)

Aðventusund með gulrótarköku

Fyrsti sunnudagur í aðventu, hjá mér eins og öðrum. Aðventan byrjar vel hjá mér. Búin að kaupa í krans, bara eftir að skella honum saman. Aðventukertið fékk ég ekki að sleppa undan þar sem Alexandra jólabarn var EKKI á því að minnka jólastemninguna að einu eða neinu leyti.
1. Des kaffi hjá Íslendingafélaginu á eftir og ég er með gulrótarkökur í ofninum. Eina fyrir kaffið á eftir, eina fyrir bekkinn minn á morgun.
Eldsemma á sunnudagsmorgun ( í morgun sko) skelltum við familían okkur í SUND, ( náttúrulega ekki unglingurinn, það var enn nótt fyrir henni!!!). Jeminn hvað það var gott! Við hjónaleysin syntum meira að segja og ég get svo svarið að ég er sko komin úr ALLRI þjálfun! ég var vön að synda 1 km þegar ég fór í sund, ég var nú hætt komin eftir 325 metra sund, farin að kyngja klórvatninu og gruna sundvörðin um að vera farna að rífa sig úr fötunum til að vera tilbúin að stökkva út í og bjarga mér. Ég ákvað því að stoppa eftir 400 metra, fannst það synd fyrir hana að þurfa að bleyta sig. Þetta verður ekki síðasta sundferðin og sei sei nei, ég SKAL komast uppí kílómeterinn án þess að vekja upp óróa hjá sundverðinum ( nema hann sé sætur og stæltur, þá reyni ég við 2 kílómetrana)
Þetta er Hrund sem skrifar úr jólastemningunni í koti sínu, staðráðin í að njóta jólamánaðarins "fuld ud".
Hyg jer ( eða huggið ykkur...)