Krummi og Klara

Skildi netleysi heima vera lögleg afsökun fyrir að bregðast lesendum mínum svona og blogga ekkert heillengi??? tja það er allavega ástæðan! Ég skrifaði nú blogg um daginn sem ég get núna sett inn og læt það fara hér með þó svo að það sé nú kannski úrelt.....

Við Emilíana vorum heima í fyrradag. Reyndar búnar að vera heima í marga marga daga, því skottan fékk Skarlattsótt. Það var þó vel valin tímapunktur hjá þessari elsku því ég var í vetrarfríi í síðustu viku og það var ekki búið að plana neitt nema að slappa af og það gerðum við líka heldur betur.
Við mæðgur ákváðum að rölta út í Brugsen, sem er nú kannski ekki í frásögur færandi. En sagan fjallar eiginlega um hana Klöru, litlu svörtu kisuna okkar, sem elti okkur út í búð.
Við þurftum að fara yfir umferðargötu svo ég reyndi að fæla hana í burtu áður en við fórum yfir, en hún hlustaði sko ekki og elti okkur yfir. Nú en þegar við vorum komin yfir stóru götuna og vorum rétt við búðina, kom svartur Krummi auga á litlu svörtu Klöru. Krummi vissi greinilega ekki að kettir elta fugla og ákvað að ógna Klöru svolítið. Með hávaða skrækjum og lágflugi yfir kisulóru, fékk Krummi hár hennar til að rísa. Kisa hélt áfram að elta okkur en dauðhrædd við Krumma sem flaug milli trjáa og nær flaug á okkur mæðgur. Nokkrir mávar virtust taka undir söng Krumma og görguðu þær líka og svifu um. Kisa byrjaði að mjálma og ætlaði að elta okkur inní búð. Emilíana var orðin hrædd við öll þessi fuglalæti. Ég reyndi að reka Klöru í burtu á meðan við færum inn í búð, en hún ætlaði að elta okkur inn um galopna hurðina. Það gekk ekki svo ég tók Klöru í fangið, við löbbuðum með hana heim, Krummi þorði nú ekki lágfluginu en gargaði uppí tré, við lokuðum kisu inni heima og gerðum nú aðra tilraun til að fara út í búð, það tókst!
Sagan endurtók sig í gær þegar við Steini röltum út í búð. Í þetta sinn var kisa búin að átta sig á hlutverkunum og bara klifraði uppí tré til að ná Krumma. Svartur hundur rölti framhjá og stoppaði við tréð og fylgdist með Klöru og Krumma uppí tré.
Svona er lífið hjá familíunni á Reiðvangi.

Síðan þá hefur svosem lítið fréttnæmt gerst. Allt gengur sinn vanagang. Stór og góður hópur fólks hefur boðað komu sína í apríl og hlakka ég virkilega til að fá þau.

Segi ekki meira í bili því ég hef margar síður að heimsækja núna eftir algjört netsvelt.

Knús til þeirra sem vilja ;)